حوزه نجف و تحولات سیاسی ایران

فصل اول کتاب حاضر، درباره‌ی زمینه‌ی مقدماتی ورود به بحث، اهمیت جایگاه افق‌های شیعه و تشکیل حوزه‌ی علمیه‌ی نجف است. در فصل دوم نقش علمای حوزه‌ی نجف در تحولات سیاسی ایران در دوره قاجار به‌ویژه نقش آنان در جنگ‌‌های ایران و روس تا مقطع انقلاب مشروطیت ایران، توضیح داده شده است. فصل سوم به دوران درخشان نقش‌آفرینی علمای حوزه‌ی نجف در تحولات مربوط به جنبش مشروطیت ایران اختصاص دارد. فصل چهارم به مبارزات سیاسی علمای نجف در مقطع پایان جنگ جهانی اول تا تأسیس دولت عراق (تحت قیمومیت بریتانیا) اختصاص دارد. فصل ششم مواضع سیاسی علمای حوزه‌ی نجف طی بیست سال از 1320 سقوط رضاشاه تا سال 1340 شمسی است. فصل هفتم مواضع علمای نجف به‌ویژه دو چهره‌ی سرشناس آن آیت‌الله سید محسن حکیم و آیت‌الله سید ابوالقاسم خویی، در قبال نهضت روحانیون ایران به پیشگامی آیت‌الله خمینی طی سال‌های 1340 تا تبعید آیت‌الله خمینی به نجف در مهر 1344 موردتوجه قرار گرفته است. فصل هشتم مواضع سیاسی حوزه‌ی نجف را در سال‌های تبعید آیت‌الله خمینی در عراق طی سال‌های 1344 تا مقطع انقلاب اسلامی بحث و بررسی نموده است. در فصل نهم مواضع حوزه‌ی نجف و مرجعیت مهم آن، یعنی آیت‌الله خویی و نیز آیت‌الله سید محمدباقر صدر در خصوص انقلاب اسلامی تجزیه ‌و تحلیل شده و در فصل دهم نتیجه‌گیری ارائه گردیده است.